info@suicidepreventiecentrum.nl

Suïcidaliteit, Autisme en LVB; Tijd voor gericht onderzoek

Suïcidaliteit, Autisme en LVB; Tijd voor gericht onderzoek

Over suïcidaliteit zijn veel boeken geschreven en is er best veel onderzoek gedaan. Wat mij daarbij is opgevallen is dat het over het algemeen generalistisch behandeld wordt. Dit terwijl uit de onderzoeken blijkt, en ook benoemd wordt, dat maatwerk erg belangrijk is. 

De verschillende onderzoeken leveren zeker goede informatie op om suïcidepreventie te verbeteren, maar wel in termen als ‘over het algemeen’. De onderzoeken richten zich steeds meer op een specifieke groep, de zogenoemde risicogroepen. Dat is een goede ontwikkeling, want het is al meer richting maatwerk. 

Wat mij daarin wel verbaasd is dat er geen, of nauwelijks, onderzoek gedaan wordt naar suïcidaliteit bij specifieke groepen die te maken hebben met een bepaalde ‘kwetsbaarheid’. Het gaat hier om mensen die over het algemeen best goed in beeld zijn bij de hulpverlening, in brede zin van het woord. Ik doel dan op de ‘kwetsbaarheden’ zoals autisme en licht verstandelijk beperking.

Een tijdje terug werd ik benaderd door iemand die vroeg of ik ook informatie aan kon leveren over suïcidaliteit bij de lvb groep. De persoon in kwestie kon geen informatie vinden en ging ervan uit dat er verkeerd gezocht werd. In eerste instantie was dat ook mijn gedachte, maar al snel bleek dat dit zeker niet het geval was. Ook binnen mijn netwerk was er niemand die daar informatie over kon aanleveren.

Als ik kijk naar de informatie over suïcidaliteit bij mensen die te maken hebben met autisme, en daar is in ieder geval meer van te vinden dan bij lvb, dan zie ik eigenlijk alleen maar conclusies staan die zeggen dat maatwerk erg belangrijk is. Eerlijk is eerlijk, ik heb niet alles gelezen wat er te vinden is, maar ik heb het idee dat het wel ongeveer klopt wat ik zeg.

Ik ben zeker voorstander van onderzoeken naar en over de ‘nieuwe’ risicogroepen, zolang 60% van de mensen die suïcide plegen niet in beeld is bij welke organisatie of instelling dan ook, zijn die onderzoeken belangrijk. Maar daarbij moeten de bekende risicogroepen, de bekende 40%, zeker niet uit het oog verloren worden.

Een onderzoek naar suïcidaliteit bij autisme en lvb lijkt mij dan ook wel een soort van noodzakelijk. Adviezen als ‘het moet maatwerk zijn’ zijn wel duidelijk, maar wat is bij de genoemde groepen dan maatwerk. Waar kan dat maatwerk uit bestaan? En hoe pas je dat toe?

Ik las in een interview met Bram Sizoo (psychiater bij Dimence) op de site van de Nederlandse Vereniging voor Autisme (www.autisme.nl/2019/09/10/erken-dat-het-leven-soms-heel-erg-moeilijk-is-voor-mensen-met-autisme/ ) dat het erover in gesprek gaan erg belangrijk is. Hier ben ik het volledig mee eens, ik denk dat de meeste mensen het daar wel mee eens zijn. De hamvraag is echter hoe je dat dan doet? Hoe pak je dat gesprek aan? 

Er zijn mooie trainingen zoals de Gatekeepertraining van 113 en de Signaleringstraining van de Stichting Suïcide Preventie Centrum. Maar ook deze zijn generalistisch. Een onderzoek naar suïcidaliteit bij autisme en bij lvb zou erg helpend kunnen zijn om de trainingen meer doelgroep specifiek te maken.

Ik hoop dan ook dat er een onderzoeker opstaat die een onderzoek wel ziet zitten, die de doelgroep wel uitdagend genoeg vindt. Een onderzoeker bij wie het gaat om de mensen, de inhoud van het onderzoek en niet om prestige gewin. 

Daaruit dan ook meteen de hoop dat er een organisatie is die een dergelijk onderzoek wil financieren, want hoe het ook wordt uitgevoerd, iemand zal voor de kosten moeten opdraaien. 

Koos de Boed

p.s. als er iemand informatie heeft over suïcidaliteit bij autisme of bij lvb dan houd ik mij van harte aanbevolen. Ik ontvang eventuele onderzoeken of linken naar informatie graag op het mailadres onderzoek@suicidepreventiecentrum.nl