De glans van snot

In De glans van snot geeft Elsbeth rouw een gezicht door de seizoenen en de jaren heen. Ze  beschrijft het rauwe verdriet van verlies, en daarnaast ook dat je gelukkig kan zijn en glans geeft door voluit te leven.

Elk seizoen heeft eigen gebeurtenissen – bijvoorbeeld oud en nieuw – die rechtstreeks binnenkomen in een rouwend hart. Erover schrijven geeft Elsbeth rust en zorgt bij anderen voor herkenning en erkenning krijgen voor je gevoel is helend.
Het boek lees je met een lach en een traan, want humor is altijd een onderdeel van de vlotte, directe schrijfstijl van Elsbeth.

De hoofdstukken zijn los van elkaar te lezen en ondergebracht in één van de jaargetijden waarin ze geschreven zijn. Elk seizoen begint met een ingekleurde mandala van dochter Sara en eindigt met een langer hoofdstuk, waarin ze een viertal onderwerpen bespreekt: rouw en burn-out, de heling van schrijven, rouwen met hoofd-hart-handen en tot slot hoe je goed kunt achterblijven.

‘Ik hoop dat mijn rouw oneindig mag zijn, omdat de liefde voor mijn overleden dierbaren dat ook is’
Elsbeth